ΔΥΤΙΚΗ ΑΚΤΗ

Στη δυτική ακτή ή αλλιώς στην άκρη

που ο Ήλιος κρύβει το αμόνι του

όλη τη μέρα σφυροκοπούν οι ώρες

κι ο χρόνος υποτάσσει το δραπέτη.

Ούτε τη νύχτα να τον προστατεύει έχει

ούτε την ευωδιά τη μακρινή της ροζμαρίνας

ίσως, γι' αυτό, το μόνο που του μένει είναι

αυτή η διαρκής περιστροφή του κόσμου.

Και η στιγμή, που ως συνωμοσία των Άστρων

φλέγεται και στον ουρανό αφήνει

την κόκκινη γραμμή που η ματαιότης

σβήνει από το μαυροπίνακα της Ιστορίας

και των εφήμερων, επανερχόμενων, ερώτων

που πάλλονται και παγιδεύουνε τη μνήμη

με μια τομή εγκάρσια σε παραλλήλους

που στα νερά χαράζουν τα δελφίνια.

Ιωάννης Δ. Τσιτσίμης

(Από τη συλλογή "Η περί του αντιθέτου εικασία")